ارتباط رژیم غذایی فستینگ با عملکرد شناختی بهتر
اسنک: تحقیقات اخیر سازمان جهانی بهداشت، نشان میدهد که حدودا نیمی از موارد زوال عقل در سطح جهان را می توان به تاخیر انداخت یا حتی از آن جلوگیری کرد.
به گزارش اسنک به نقل از مدیکال نیوز تودی، انتخاب های خاص سبک زندگی، مانند مدیریت وزن و انتخاب های غذایی، می توانند به صورت بالقوه به کاهش خطر مبتلاشدن به زوال عقل کمک کنند.
غذا خوردن با محدودیت زمانی معروف به فستینگ، یک رویکرد غذایی است که در آن تمام غذاهای روزانه و نوشیدنی های حاوی کالری در یک بازه زمانی مشخص هر روز مصرف می شوند و به دنبال آن یک دوره روزه داری طولانی تر به انجام می رسد.
تحقیقات قبلی نشان داده است که غذا خوردن با محدودیت زمانی امکان دارد تأثیر مثبتی بر عملکرد شناختی و سلامت روان در بزرگسالان مسن داشته باشد.
اکنون، یک کارآزمایی بالینی کوچک پژوهشگران دانشگاه راتگرز نیوجرسی نشان داده است که محدود کردن مصرف غذا به یک بازه زمانی ۸ تا ۹ ساعته برای غذا خوردن روزانه امکان دارد مزایای شناختی برای زنان مسن دچار اضافه وزن یا چاقی، فراتر از مزایایی که از راه کاهش وزن به تنهایی حاصل می شود، فراهم آورد. با این وجود، مطالعات بزرگتری برای تأیید نتایج ضروری است.
این کارآزمایی کوچک، ۴۷ زن ۵۰ تا ۷۹ ساله دچار اضافه وزن یا چاقی را ثبت نام کرد. همه شرکت کنندگان مشاوره دریافت نمودند تا میزان کالری دریافتی روزانه خویش را تقریبا ۵۰۰ کالری کاهش دهند.
سپس شرکت کنندگان به دو گروه غذا خوردن با محدودیت زمانی یا گروه غذا خوردن استاندارد تقسیم شدند.
افرادی که در گروه فستینگ بودند، مصرف غذا را به کمتر از ۹ ساعت در روز محدود کردند، که معمولا بین ساعت ۱۰ بامداد تا ۶ پس از ظهر غذا می خوردند، با میانگین ۸.۲ ساعت زمان غذا خوردن.
گروه غذا خوردن استاندارد به خوردن در یک بازه زمانی معمول تر ۱۲ ساعته ادامه دادند، که بطور متوسط ۱۲.۶ ساعت در روز بود.
پس از ۶ ماه، هر دو گروه مقدار مشابهی وزن، تقریبا ۶.۸ کیلوگرم بطور متوسط، از دست دادند. با این وجود، هنگامی که پژوهشگران عملکرد شناختی را ارزیابی کردند، تفاوت هایی آشکار شد.
در مقایسه با اشخاصی که برنامه غذایی استاندارد را دنبال می کردند، شرکت کنندگان در گروه فستینگ، پیشرفت های قابل توجهی در برنامه ریزی مکانی و حل مسئله نشان دادند.
محققان همین طور روندی بسمت خطاهای کمتر در آزمون های اندازه گیری حافظه و یادگیری مشاهده نمودند، بااینکه این تفاوت ها از نظر آماری معنادار نبودند.
هیچ تفاوت معناداری بین گروه ها در آزمون های ارزیابی توانایی چندوظیفگی یا زمان واکنش مشاهده نشد.
موارد جهانی بیماری آلزایمر و سایر اشکال زوال عقل به علت بالا رفتن سن جمعیت در حال افزایش می باشد و سن قوی ترین عامل خطر شناخته شده برای زوال عقل است.
تحقیقات همین طور نشان داده است که چاقی و چربی شکمی خطر زوال شناختی و زوال عقل را زیاد می کند، و مطالعات چاقی شکمی را بعنوان یک عامل خطر مستقل و قابل توجه برای زوال عقل زودرس در زنان برجسته می کنند.
نتایج نشان داده است که زمان بندی وعده های غذایی امکان دارد مزایایی فراتر از کاهش وزن داشته باشد، برای اینکه هر دو گروه مقدار مشابهی وزن از دست دادند، اما گروهی که از محدودیت زمانی برای غذا خوردن پیروی کردند، بهبود بیشتری در برنامه ریزی و حل مسئله نشان دادند.
محققان اعتقاد دارند غذا خوردن با محدودیت زمانی امکان دارد از راه تعامل بین ریتم های شبانه روزی، مسیرهای سنسور مواد مغذی، التهاب و سلامت متابولیک بر سلامت شناختی تأثیر بگذارد.
هماهنگی مصرف غذا با ریتم شبانه روزی امکان دارد از تنظیم وزن و سلامت متابولیک پشتیبانی کند، که به نوبه خود می تواند بر سلامت مغز تأثیر بگذارد.
با این حال، شواهد بیشتری برای اثبات این که آیا این مکانیسم ها بهبودهای مشاهده شده در این مطالعه را توضیح می دهند، ضروری است.
به گزارش اسنک به نقل از مدیکال نیوز تودی، انتخاب های خاص سبک زندگی، مانند مدیریت وزن و انتخاب های غذایی، می توانند به صورت بالقوه به کاهش خطر مبتلاشدن به زوال عقل کمک کنند.غذا خوردن با محدودیت زمانی معروف به فستینگ، یک رویکرد غذایی است که در آن تمام غذاهای روزانه و نوشیدنی های حاوی کالری در یک بازه زمانی مشخص هر روز مصرف می شوند و به دنبال آن یک دوره روزه داری طولانی تر به انجام می رسد.تحقیقات قبلی نشان داده است که غذا خوردن با محدودیت زمانی امکان دارد تأثیر مثبتی بر عملکرد شناختی و سلامت روان در بزرگسالان مسن داشته باشد.اکنون، یک کارآزمایی بالینی کوچک پژوهشگران دانشگاه راتگرز نیوجرسی نشان داده است که محدود کردن مصرف غذا به یک بازه زمانی ۸ تا ۹ ساعته برای غذا خوردن روزانه امکان دارد مزایای شناختی برای زنان مسن دچار اضافه وزن یا چاقی، فراتر از مزایایی که از راه کاهش وزن به تنهایی حاصل می شود، فراهم آورد. با این وجود، مطالعات بزرگتری برای تأیید نتایج ضروری است.این کارآزمایی کوچک، ۴۷ زن ۵۰ تا ۷۹ ساله دچار اضافه وزن یا چاقی را ثبت نام کرد. همه شرکت کنندگان مشاوره دریافت نمودند تا میزان کالری دریافتی روزانه خویش را تقریبا ۵۰۰ کالری کاهش دهند.سپس شرکت کنندگان به دو گروه غذا خوردن با محدودیت زمانی یا گروه غذا خوردن استاندارد تقسیم شدند.افرادی که در گروه فستینگ بودند، مصرف غذا را به کمتر از ۹ ساعت در روز محدود کردند، که معمولا بین ساعت ۱۰ بامداد تا ۶ پس از ظهر غذا می خوردند، با میانگین ۸.۲ ساعت زمان غذا خوردن.گروه غذا خوردن استاندارد به خوردن در یک بازه زمانی معمول تر ۱۲ ساعته ادامه دادند، که بطور متوسط ۱۲.۶ ساعت در روز بود.پس از ۶ ماه، هر دو گروه مقدار مشابهی وزن، تقریبا ۶.۸ کیلوگرم بطور متوسط، از دست دادند.
این مطلب اسنک را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب