85درصد آب مصرفی کشور به بخش کشاورزی اختصاص دارد، آن هم با قیمت خیلی پایین
اسنک: حدود ۲۰ روز تا پایان فصل بهار باقیمانده است، ولی زمزمه کاهش شدید منایع آب هر لحظه قوی تر می شود. آن هم در سالی که خیلی از استان ها از نظر دریافت بارندگی های جوی شرایط نسبتاً نرمال و مطلوبی داشته اند.
به گزارش اسنک به نقل از خبر آنلاین روزنامه اطلاعات نوشت: فارغ از هیاهوی تبلیغی برخی کارشناسان برای بزرگنمایی خشکی تابستان پیش رو، نمی توان انکار کرد که کشورمان شش دوره متوالی خشکسالی را پشت سر گذاشته و ذخایر آبهای زیر سطحی آن به مرحله بحرانی رسیده است.
در سالیان اخیر افت سطح آب های زیرزمینی بطور میانگین سالانه بیشتر از یک متر بوده و خیلی از دشت های کشور در وضعیت بحران قرار گرفته اند.
حالا حتی بارشهای مطلوب بهار سال جاری برای عبور از خشکی تابستان کافی نیست و انتظار می رود تشدید گرما در هفته های آینده باعث افزایش ضریب تبخیر منابع جمع آوری شده در مخازن سدهای کشور شود.
بنابر این باید منتظر ظهور بحران جدید کم آبی بخصوص در شهر های پرجمعتی نظیر تهران، مشهد، اصفهان، کرج، قم، اراک، کرمانشاه و شیراز باشیم.
اما اگر مقرر است الگوی مدیریت مصرف را در صدر برنامه های اجرایی برای کنترل منابع موجود پیگیری نماییم، باید قاطعانه تر با بزرگترین مصرف کننده آب کشور، یعنی بخش کشاورزی برخورد نماییم.
بررسی ها نشان داده است که بخش کشاورزی با مصرف بیشتر از ۸۵درصد از منابع آبی کشور، اصلی ترین عامل فشار بر ذخایر آبی بحساب می آید. با این وجود، مهم ترین چالش در این عرصه نه صرفا میزان مصرف، بلکه نرخ بسیار پایین تعرفه آب کشاورزی است که منجر به مصرف بی رویه، ناکارآمد و غیرمسئولانه آب در این بخش شده است.
مطابق گزارش مرکز پژوهش های مجلس، میانگین بازدهی آبیاری در ایران کمتر از ۴۰درصد است، در حالیکه این رقم در خیلی از کشورها همچون استرالیا و اسپانیا به بالای ۷۰درصد می رسد. دلیل اصلی این اختلاف فاحش، استفاده گسترده از شیوه های سنتی مانند آبیاری غرقابی و نبود انگیزه اقتصادی برای صرفه جویی است. زمانی که هزینه حقیقی آب در قبوض کشاورزان پژواک نمی یابد، استفاده از آن به گونه ای بی رویه و اتلاف گرایانه صورت می گیرد.
در سال های اخیر، کشورهایی که تعرفه آب را برمبنای الگوی مصرف، حجم برداشت و بازدهی اقتصادی محصولات تنظیم کرده اند، توانسته اند بصورت شایان توجهی مصرف آب را کاهش داده و هم زمان راندمان کشاورزی را بالا برند. اما در کشور ما سیاستهای یارانه ای بخش کشاورزی هیچگاه اجازه رشد راندمان در این بخش را نمی دهد.
در چنین شرایطی باید کم کم تعرفه آب برای فعالین بخش کشاورزی و بخصوص تولیدکنندگان محصولات آب بر حقیقی شود. حتی باید با استفاده از الگوی تعرفه پلکانی برمبنای حجم مصرف و نوع محصول، تولیدکنندگان صرفه جو را تشویق و کشاورزان پرمصرف را مشمول مالیات منابع آب کرد. البته در کنار اصلاح تعرفه، باید آموزش و حمایت فنی جهت استفاده از تکنولوژی های جدید آبیاری گسترش یابد.
دوران رودربایستی نظام حکمرانی آب با بخش کشاورزی پرمصرف سپری شده و اگر امروز با مصرف بی رویه در این بخش مماشات نماییم، فردا برای هیچکدام از بخش های صنعتی، تجاری، خدماتی و حتی خانگی آبی باقی نخواهد ماند.
منبع: snacu.ir
این مطلب اسنک را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب